Son dakika haber oku.

FAR Changing Tides İnceleme

0 2

FAR: Changing Tides İnceleme

“Eee, nereye çufçufluyoruz?” formundaki kadim özlü sözümüzün hayat bulmuş hâli olan FAR: Lone Sails, 2018’de sessiz sedasız parmaklarımızın ucuna konuk olup bağımsız severleri mest etmişti. Çok da tadı damakta kalan bir yerde, bir devam oyununa işaret ederek bitmişti hani. İşte o devam oyunu nihayet bütün pikselleriyle huzurlarımızda.

Çek çek kürekleri, mavi denizde

FAR: Changing Tides genel olarak birinci oyunla tıpkı temayı ve mekanikleri kullanıyor. Kıyamet sonrası bir dünya, yalnız bir çocuk, “okomotive” denen lokomotiften bozma bir araç ve pürüzlerle dolu bir seyahat öyküsü… Tek bir farkla: Bu sefer çorak topraklarda tekerleklerimizle değil, dalgalı sularda küreklerimize ilerliyoruz.

Birinci oyunda olduğu üzere yeniden epeyce kısıtlı yeteneklere sahip bir okomative ile başlıyoruz maceraya; tek yapabildiğimiz yelken açıp rüzgârı yakalamaya çalışmak. Lakin natürel ki oyunda ilerledikçe öteki numaralar da ekleniyor eksantrik aracımıza: Etraftan topladığımız çöpleri yakarak buhar gücü üreten bir motor, daha süratli kürek çekmemizi sağlayan bir turbo modu ve aracımızı denizaltına dönüştürebilme özelliği… Bu sonuncusu oyuna yeni bir “derinlik” katmış doğrusu; yalnızca tek bir düzlemde ilerlemek yerine ortada sırada suların altına dalıp bulmacalara farklı bir açıdan bakmak eğlenceli olmuş.

  • FAR: Lone Sails – İnceleme

Tekrar tıpkı birinci oyunda olduğu üzere bazen yolumuz birtakım pürüzler, binalar yahut yer halleri tarafından kesiliyor. O denli anlarda aracımızı terk edip etrafı yayan keşfetmek ve yolu nasıl açacağımızı bulmak zorunda kalıyoruz. Fakat bu seferki bulmacalar biraz fazla abartılı geldi bana. Lone Sails’te karşılaştığımız mahzurlar ve onları aşma formlarımız mantıklıydı. Bu kere o gerçekçilik hissini alamadım; her şey biraz fazla oldu bittiye geliyor güya.

Okomotive uçaaaar gideeer

Lone Sails’te ilerlerken bizden evvel o topraklardan geçmiş insanlara dair ipuçları görüyor, birkaç bilgi kırıntısı ediniyorduk hatırlarsanız. Changing Tides’ta da bu gelenek devam ediyor ve bu sefer o kadim medeniyet hakkında daha fazla şey öğreniyoruz.

Oyunun müzikleri, görselleri ve renk paleti yeniden kusursuz. Maalesef yeniden kısa, 5 saatlik bir üretim var kaşımızda. Üstelik bu sefer kimi kısımları bilerek uzattıklarını, yalnızca müddet uzasın diye eklediklerini hissedebiliyorsunuz (3-4 dakika boyunca hiçbir şey yapmadan, dümdüz ilerlediğimiz kısımlar, kelamım size). Lakin o güzelim sonu yok mu o güzelim sonu, işte o her şeye bedel. Yeterli ki oynamışım dedirttiriyor. Özetle birinci oyunu sevdiyseniz bunu da beğeneceksiniz. Yok, sevmediyseniz burada yeni bir şey yok.

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.