Son dakika haber oku.

Kirby and the Forgotten Land – İnceleme

0 2

Kirby and the Forgotten Land – İnceleme

Nintendo’nun içini harbiden çok merak ediyorum. Adamlar yıllardır inatla tatlılıkta hudut tanımayan en hardcore oyuncunun bile içini ısıtacak konseptleri bulup bulup önümüze koyuyorlar. Hani nasıl bir dükkanınız var ki bu oyunlar çıkıyor abi? Gök kuşağı renginde yeleleri olan ve sonsuz mutluluk aşılayan Unicorn’lar mı var ofiste? Nedir bunun sırrı? 1992 yılından bugüne kadar (dile kolay 30 yıldır) süren Kirby serisi tahminen bu tatlışlıktan en çok nasiplenen külliyata sahip. Hani baş karakterimiz yuvarlak, maviş gözlü, pembe bir şey sonuçta… Daha ne kadar tatlı olabilirsiniz ki?

Pembenin gücü

Hayatında hiç Kirby oynamamışlar için özetlemek gerekirse Kirby kardeşimiz anası babası hatta hangi cinse ait olduğu bile aşikâr olmayan içine vakumlayarak çektiği şeylerin gücünü kullanabilen bir varlık. Bu jöle üzere olan lakin başı da üzücü çalışmayan dostumuz bence muazzam formda isimlendirilmiş Popstar gezegeninde günlerini sefa ve şadlık içinde geçirirken açılan bir portalla birlikte (çünkü neden her platform oyununda bir anda portal açılmasın ki?) terk edilmiş üzere duran bir diyara düşer. Düşmekle de kalmaz ortamın türlü çeşitli belalı hayvanıyla da başı tasaya girer ve kendi dünyasından buraya düşen Waddle isimli gariban dostlarını da kurtarması gerektiğini anlar.

Daha birinci anlarda sade biçimde anlatılan bu kıssa sadeliğini oyunun sonuna kadar da koruyor zira çocuklar oynayacak bunu sonuçta, yalnızca benim üzere 40’ına merdiven dayamış lakin bu tıp dünyaların hastası olanlar değil. Dediğim üzere oyun kolay, pek çok kısımda karşımıza çıkan düşmanları alt edip bol bol platformu da aşarak tüm Waddle’ları kurtarıp konutumuza döneceğiz. Lakin her meskene dönüş yolu üzere burada da çokça çatallanan yol ve izleyebileceğimiz farklı stratejiler var.

Bu noktada ufak bir mola verip oyunun seri içinde birinci sefer denenen 3D ortamlarda geçtiğini hatırlatmakta fayda var. Switch’in eskimiş sistemi düşünüldüğünde görsel olarak muazzam görünen imal grafiksel açıdan Mario Oddysey’den daha ağır bir dünya sunuyor bize lakin onun kadar açık uçlu kısımları de yok. Bol bol sırlar gizler olağan ki var ve bunları kovalaması oyunun başında da zevkli sonunda da zevkli. Aslında Nintendo’nun hakikaten özendiği bu üzere üretimlerin ortak özelliği bir sefer başladınız mı sizi hep yeni mekanik bombardımanına tutup sıkılmanızı engelleyerek varış çizgisini göğüslemenizi sağlamak. Kirby bunu zorluktan kısarak ve bol keseden yetenekleri önünüze koyarak yapıyor.

Oyunda iki tıp yetenek var, birincisi kısmın başından sonuna kadar kullanabileceğiniz alev atma, yer kazma, kılıç kullanma üzere daha savaş odaklı becerilerken öbürleri daha çok kısmın bir kısmını geçmenizi sağlayan özellikler. Bunlardan şahsi favorilerim araba yutan Kirby’yi bir araba üzere kullanabilmek ve su borusundan su depolayıp dev bir su balonu üzere ortalıklarda dolanıp su fışkırtmak. Birinci bahsettiğim yetenekler şayet uygun saklanmış şemalarını bulabilirseniz büyüyüp gelişiyorlar. Örneğin kolay bir alev atmayla başlayan husus ejderha kanatları edinip hem aralık kat edişimizi kolaylaştıran hem de daha güçlü bir aleve sahip bir hünere evriliyor. Veya buz atma hünerinin son halinde bossları bile dondurabilecek güçlü buz kristalleri yaratabilmek gidişatı sahiden değiştirebiliyor. Bu ana yetenekler ve enteresan varyantları başlı başına kovalanmayı hak eden ve oyun zevkini arttıran öğeler. Hatta kimi gizli bilinmeyen boss savaşlarından özel modlar da almanız mümkün ki bu kapalı boss’ların epey zorlayıcı olabildiğini de söylemem gerek.

Uzunluğundan büyük işler başarmak

Bu tıp oyunları çocuksu bulabilirsiniz lakin gerçekten albenili olduklarını da inkâr edemezsiniz. Kirby and the Forgotten Land’de de her açılan yeni kısım bizi alıp bambaşka başlara sokmayı asla sıkıcı olmamayı başarıyor bir formda. Bunda kısım dizaynlarının gerçekten çok âlâ olmasının etkisi büyük, kenarda köşede gördüğünüz detaylar olsun, Kirby’nin pıt pıt zıplamaları ve düşmanlarının animasyonları olsun her şey bir bütünlük halinde olduğundan kısımlar ayağınızın altından nasıl akıp geçiyor fark etmiyorsunuz bile. Bir de bu oyundaki yerlerin hep bir terk edilmişlik hissi olması, bazılarının yarı gerçekçi bir tarzda yapılmaları gözümüzün önünde süregelen güzel şebel olayların gerisinde karanlık bir istikamet, bir gizem olduğu kuşkusunu uyandırıyor ki oyunun sonlarında bu kuşkularımızın yersiz olmadığını da anlıyoruz aslında. Böylesi çocuksu bir oyunda beni şaşırtan bu durum pek artı puandır. Zira çok çok az diyalogla olabilecek en fazla şeyi anlatıyor oyun yalnızca kısım dizaynlarıyla.

Kısımlardaki kapalı gizli tutsak Waddle’ları kurtardıkça genişleyen bir de hub alanımız var. Burada balık tutabilir, müzikleri dinleyebilir, ufak tefek alışveriş yapabilir ya da figür koleksiyonunuzu geliştirebilirsiniz. Ben bu Waddle Town kısmını eğlenceli ve vakit geçirmeye değer buldum ki esasen oyunun olağan finalinden sonra açılan uzunca yeni kısma ve yeteneklerinizi sınayan kolezyum kısmına de buradan ulaşılıyor. Dünya haritasında ana misyonlar haricinde çokça kısa yan misyon de var ki bunlardan bazıları nitekim kahır ve geçmek büyük maharet istiyor, mükafatları de ona göre beğenilen aslında. Müziklerden falan zati hiç bahsetmiyorum onlar çok yerli yerinde ve insanı yormayan cinsten. Yalnız oynamaktan sıkılırsanız yan yana co-op özelliği de var ki onun da cümbüşü farklı bir beğenilen.

Unutulmuş diyarlarda unutulmaz bir seyahat

Günün sonunda ben bayağı eğlendim. Kâfi bir tek kişilik platform aksiyon kırmasının günümüzde hala değer verilip yapılıyor olması bile kıymetli hakikaten. Çünkü bu çeşit her ne kadar daha çok çocuklara hitap ediyor üzere görünse de biz büyüklerin de ortada bir rahatlayıp keyif keyif macera yaşamaya ve bunu yaparken eğlenip baş dağıtmaya ihtiyacımız var. Biliyorum Nintendo oyunları inanılmaz pahalıya satılıyor ve ortalama 20 saatte tüm içeriğini tüketebileceğiniz Kirby üzere bir imal ne kadar alınmaya bedeldir onu sizin takdirinize bırakıyorum. Lakin Nintendo’yu da mirasının ayrılmaz bir modülünü bu kadar güzel güncelleyip çağdaşlaştırdığı için ayrıyeten kutlamazsam bu yazı eksik kalır. Vallahi bravo!

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.